In de zomer heeft een groep vrijwilligers uit Nederland een huis opgeknapt in de buurt van de plaats Korce. Het betreffende gezin bestaat uit beide ouders en twee kinderen. Tot voor kort leefden ze in zeer armoedige omstandigheden. De vader probeert geld te verdienen als herder en is tijdens de zomermaanden bijna nooit thuis. De kinderen
zijn misbruikt door hun moeder en hebben daardoor psychische problemen. De kinderen werden grotendeels aan hun lot overgelaten en het huis was nauwelijks meer dan een krot sinds er brand was geweest. Vanwege instortingsgevaar is het huis volledig afgebroken en opnieuw opgebouwd. Voor de kinderen was het een bijzondere week toen ze zoveel liefde en aandacht kregen van de bezoekers uit Nederland. Het meisje is nu in een opvanghuis geplaatst en het jongetje wordt iedere week door medewerkers van het project bezocht. Geprobeerd wordt om voor de vader werk te vinden dat dichter bij huis is, zodat hij meer tijd aan zijn kinderen kan besteden.

Het oude huis.

Het nieuwe huis.

De nabije toekomst ziet er voor Albanië niet rooskleurig uit. In 1992 vonden voor het eerst vrije verkiezingen plaats, maar sindsdien is de overheid er niet in geslaagd om de grote problemen in het land grondig aan te pakken. De piramidecrisis van 1997, waarbij vrijwel de gehele bevolking haar spaargeld verloor, leidde tot onrust en anarchie. Diverse verkiezingen verliepen moeizaam en pas sinds 2005 lijkt de politieke situatie enigszins stabiel. Albanië wil zich graag aansluiten bij de EU en de NAVO, maar er is nog een lange weg te gaan. Het land heeft de laagste levensstandaard van Europa. Ongeveer 60% van de bevolking is afhankelijk van (kleinschalige) landbouw. De werkloosheid bedraagt officieel 14%, maar 30% is een betere schatting. Het land heeft een slechte infrastructuur en corruptie viert hoogtij. Veel jonge mensen vertrekken naar het buitenland in de hoop een beter bestaan te vinden. Andere problemen zijn: schending van mensenrechten, mensensmokkel en de slechte kwaliteit van de media.

Daar waar een overheid slecht functioneert, betalen kwetsbare groepen de rekening. Zo ook de ouderen in Albanië. De pensioenen variëren van 20 tot 100 euro per maand (alleen mensen die een goede baan hadden, krijgen een hoger pensioen). Het kleine pensioen is vaak niet voldoende om van rond te komen. Zeker als de kinderen zijn vertrokken naar het buitenland of als er gezondheidsproblemen zijn, belanden ouderen in een armoedige, uitzichtloze situatie.

Vandaar dat Dorcas in samenwerking met Mission Emanuel Foundation een adoptieprogramma heeft opgezet voor hulpbehoevende ouderen in de regio Korçe. Het gaat om mensen van 55 jaar of ouder die niet meer in staat zijn om voor zichzelf te zorgen. Bij de bepaling wie voor hulpverlening in aanmerking komt speelt religieuze achtergrond geen rol. Door te voorzien in eerste levensbehoeften en hen persoonlijke aandacht te geven, wil Dorcas hen nieuwe hoop en een gevoel van eigenwaarde geven.

De ouderen ontvangen iedere maand een voedselpakket en worden minstens één keer per maand bezocht door de sociaal werker of een vrijwilliger van de kerk. Eens per twee maanden wordt -indien noodzakelijk- kleding verstrekt. Er wordt gezorgd voor medicijnen, incontinentiemateriaal e.d. Ook ontvangen ze lectuur en worden uitgenodigd om kerkdiensten bij te wonen. Speciale aandacht wordt gegeven aan de viering van verjaardagen en feestdagen. Op langere termijn hoopt Dorcas dat families, kerken en overheid de zorg voor hulpbehoevende ouderen weer op zich kunnen nemen.

Het is bijzonder om te lezen over de belevenissen van onze veldwerkers. Neem bijvoorbeeld Sean Mason, onze projectmedewerker in Albanië. Hij schrijft gepassioneerd over zijn werk op zijn weblog: http://seanmason.blogspot.com. Dorcas helpt in Albanië 200 gezinnen via het Family Care project, maar ook het Adopt a Granny project is recent van start gegaan.

(Sean Mason en een ‘granny’)