De interesse werd gewekt door een uitzending van actualiteitenrubriek Netwerk. Het programma besteedde aandacht aan de voedselpakkettenactie en het oma-adoptie-project van de stichting Dorcas.
Anton Vos uit Babyloniënbroek was eigenlijk meteen verkocht. “Ik ben naar mijn computer gelopen en heb me ingeschreven”, vertelt hij. “Voor 22,70 euro per maand steun ik een oma in Moldavië. Er komt gegarandeerd 18 euro bij haar.”
Vos vervolgt: “Voor ons een klein bedrag, voor Agrapina Zureu (73) veel geld.” Want het pensioen van de Moldavische oudere, die na een beroertje haar dagen half verlamd slijt in het echtelijk bed, bedraagt amper drie tientjes. “Der-tig eu-ro per maand! Van onze bijdrage krijgt ze medicijnen, waarvoor anders geen geld zou zijn. Ik ben blij dat ik zo kan helpen.”
Dorcas is een Nederlandse christelijke hulporganisatie die in (Zuid) Oost-Europa en Afrika met structurele hulp de helpende hand uitsteekt. Dat gebeurt onder meer met adoptieprojecten en voedselpakketten.
Het is mogelijk om naast een oma (of opa) een heel gezin, of alleen een volwassene of kind te adopteren. Anton Vos: “Dorcas werkt samen met plaatselijke organisaties, veelal kerken, die de situatie ter plekke goed kennen. Het geld gaat niet alleen naar geloofsgenoten, maar naar iedereen die hulp nodig heeft.”
Dorcas informeert de donateurs uitgebreid over de projecten. Ze regelt ook reizen voor de sponsors. Zo kon het gebeuren dat Anton Vos vorige maand zijn geadopteerde oma Agrapina Zureu persoonlijk de hand mocht drukken. Een klein gezelschap reisde vanuit Nederland naar Moldavië voor een werkbezoek van een week.
“Het was een indrukwekkende ervaring”, vertelt Vos. “Ik ben pakweg een uurtje bij ‘mijn oma’ geweest, maar ik zal het niet snel vergeten.” Wat hem ook nog lang bij zal blijven is de armoede waarin de mensen in de voormalige Sovjet-staat leven.
“Moldavië is straatarm. Er liggen wel snelwegen, maar die zijn sinds het uittreden uit de Sovjet-Unie in 1991 eigenlijk niet meer onderhouden”, aldus Vos. “En hoewel Agrapina twee dochters heeft, die op een uur rijden wonen, komen ze zelden op bezoek. Ze kunnen een auto niet betalen. En het openbaar vervoer is niet geweldig.”
Anton Vos laat een handzaam boek zien, dat hij heeft samengesteld naar aanleiding van zijn bezoek aan Moldavië. Typische Slavische hoofden sieren het naslagwerk, maar ook de traditionele ezel met wagen volgeladen met spullen én natuurlijk kiekjes van Agrapina Zureu en haar echtgenoot. Véél van de adoptie-oma en veel over hoe ze leeft.
Door zijn groeiende betrokkenheid bij het werk van Dorcas, is Anton Vos ook een voedselpakkettenactie in zijn woonplaats gestart. “Net als in Veen roep ik mensen op een doos met boodschappen ter waarde van twee tientjes samen te stellen. Die sturen we in de loop van november naar Zuidoost-Europa. Om de mensen vlak voor de feestdagen een hart onder de riem te steken.”
De verzending kost vijf euro per doos. Om die kosten te dekken verkoopt Vos kerstcd’s. Voor de echte liefhebber.
Bron: Brabants Dagblad