Help de kinderen van Lesotho

We zijn dringend op zoek naar sponsors voor 18 kinderen in Lesotho. Meestal gaat het om weeskinderen die door grootouders worden opgevoed. Bijvoorbeeld Lilahloane:

Lilahloane zit in de vijfde klas van de lagere school. Haar schoolprestaties liggen rond het gemiddelde niveau. Ze doet goed haar best.

Het is een vriendelijk meisje, dat gemakkelijk praat. Ze is heel goed in atletiek en vindt het leuk om het huis schoon te maken. Later wil ze graag onderwijzeres worden, zodat ze andere kinderen kan helpen.

De beide ouders zijn overleden. Ze woont bij haar grootouders, samen met een tante. Ze heeft twee broers en twee zussen die elders wonen. Het gezin is lid van de Katholieke kerk. Lilahloane gaat naar de zondagsschool.

Dit gezin leeft in zeer armoedige omstandigheden. Het enige inkomen is het kleine pensioen van de grootvader. Ze wonen in een kleine ronde hut. Ze hebben een stukje land dat niet meer bewerkt wordt vanwege de hoge leeftijd van de grootouders. De grootouders hebben een zwakke gezondheid.

Lilahloana gaat soms zonder gegeten te hebben naar school. Ze heeft een sponsor nodig, zodat ze zich goed kan ontwikkelen.

www.sponsoreenkind.nl

Granny Yeshi krijgt bezoek!

Als vriendin Woutje voor een periode van 3 jaar vertrekt naar Addis Abeba in Ethiopie, en na enkele maanden even terug is in Nederland, vraag ik haar of ze zou willen proberen mijn granny Yeshi te bezoeken. Ruim een jaar geleden heb ik me aangemeld bij het Dorcas “ Adopt a Granny” programma. Via de website weet ik een paar dingen van haar: ze is begin 70, weduwe, zorgt voor een pleegdochter, heeft slechte ogen. Ik heb een fotootje van haar: een open gezicht, ze kijkt ernstig, recht in de camera. Ik hoop via Woutje meer over haar te horen- heeft ze onderdak, voeding, kleding, hoe is haar gezondheid? Kan ik ergens mee helpen? Woutje gaat direct als ze terug is uit Nederland, met mijn vraag aan de slag. Binen enkele dagen gebeurt er dan van alles. Uit haar weblog het volgende fragment:

“Net terug uit Nederland (4 mei) word ik gebeld door de wereldomroep, Eric met een moeilijke naam, of hij een interview kan houden met me over de Fistula Hospital. Daarna een ontmoeting met Granny, een zeer oude dame die door een vriendin van mij financieel geadopteerd is via de Dorcas Stichting. Na heel veel zoeken vinden we de organisatie in Addis Ababa waar Granny op ons zit te wachten. Een heel oude dame, grijze kleine krulletjes, een witte omslagdoek om en op de zwarte plastic nike sportschoenen. De organisatie heeft haar verteld over ons bezoek aan haar en over Kitty die haar financieel ondersteunt. Eric de reporter van de wereldomroep is ook hier weer bij en samen genieten we van de emotionele en bijzondere ontmoeting met Granny Yeshi.

Via de tolk vertelt Granny haar verhaal. Ze woonde met haar man in een klein kamertje in de buurt van deze organisatie. Haar man heeft betaald werk en brengt iedere week een klein loon binnen. Ze krijgen geen eigen kinderen, maar samen besluiten ze een klein meisje te adopteren. Dit meisje blijft bij hen wonen en groeit op en krijgt een eigen zoon. Yeshi heeft dus ook een kleinzoon van ongeveer 8 jaar. Als Yeshi’s man komt te overlijden staat ze er alleen voor en vervalt tot de bedelstaf. Ze is een jaar of 10 bedelaar geweest en heeft een leven in armoede gekend. Gelukkig is ze gevonden door de Dorcas Foundation en wordt nu gesteund o.a. met eten en andere levensbenodigdheden. Ze krijgt niet direct geld, maar kan zich nu heel goed redden.

Ze nodigt ons uit om haar huis te bezoeken en wij gaan maar wat graag met haar mee. Wat een optocht, Eric, 3 mannen van de Dorcas Foundation, 2 dames van de Dorcas Foundation Yeshi en ik, op weg door de achterbuurten van Addis. Ik hompel en strompel voort omdat ik juist die dag een rokje aan heb met ja schrik niet, hoog gehakte schoenen. Na ongeveer 20 minuten komen we op een klein binnenplaatsje waar 4 deuren op uit komen. Achter iedere deur is een klein kamertje van 2 bij 3 meter. In 1 van deze kamertjes woont Yeshi al meer dan 40 jaar. Ze slapen, eten, koken, wonen etc, alle drie in deze ene ruimte.

We besluiten om maar snel weer naar buiten te gaan, de kamer is veel te klein en zo zonder ramen, erg benauwd. We maken foto’s, ook van haar dochter en kleinkind en als we vertrekken wordt ze emotioneel. Ze vraagt of we nog terug komen en Eric belooft haar dat hij de volgende dag terug komt om een directe radioverbinding tot stand te brengen met Kitty in Nederland. Yeshi weet niet wat ze hoort, kan zij dan praten met Kitty? haar mevrouw/dochter in Nederland? Zo gezegd, zo gedaan, er is een live gesprek geweest tussen Kitty en Yeshi en dat wordt in juni door de wereldomroep uitgezonden.

Ik heb Yeshi beloofd dat ik voor de zomer samen met Geert nog een keertje op bezoek kom en ook vroeg ze mij, om mijn kinderen. Wie weet vinden die het ook leuk om Yeshi te bezoeken als ze komen met kerst”. Inderdaad, op vrijdag 11 mei zit ik in de studio van de Wereldomroep Nederland waar ik eerst kort geïnterviewd wordt en daarna rechtstreeks met Yeshi kan praten. Het ontroert me zeer haar te horen praten: een lichte krachtige stem. En ja, wat zeg je tegen elkaar? Niet zo heel veel spectaculairs, bovendien moet er steeds getolkt worden. Maar daar gaat het ook niet om. Wat eerst niet meer was dan een fotootje, 3 regels tekst en een maandelijkse automatische overschrijving, is nu een vrouw met wie ik kan praten en die vertelt hoe haar leven veranderd is. Het is een druppel op de gloeiende plaat van al die mensen die in barre en vernederende omstandigheden moeten leven. Maar het is een druppel die telt. In ieder geval voor Yeshi, haar dochter en kleinzoon.

Veel dank aan de medewerkers van de Wereldomroep, zowel in Ethiopie als in Nederland, die met grote betrokkenheid en inzet in een paar dagen deze opnamen geregeld hebben. En dank ook voor de prachtige foto’s die Eric de verslaggever van het bezoek aan Yeshi gemaakt heeft. En dank ook aan Dorcas voor hun medewerking, hier in Nederland en op locatie in Addis Abeba.”

De reportage is uitgezonden op zaterdag 23 juni, het item duurt circa 5 minuten.

Misschien lukt het om over anderhalf jaar zelf naar Ethiopië te gaan en samen met vriendin Woutje een vervolg aan de kennismaking met Yeshi te geven.

Kitty.

 

Warmste dag ooit in Moldavië

Vandaag is het de warmste dag ooit in Moldavië. We maken ons best zorgen over de situatie van de ‘grannies’ in Oost-Europa. Ze hebben het erg zwaar tijdens deze zeer warme periode!

Deze week op CNN …

… de uitzichtloze situatie van weeskinderen in Roemenië. Een tijd geleden kon je nog een kind uit Roemenië adopteren, maar tegenwoordig niet meer. Roemenië wil liever haar problemen zélf oplossen, maar slaagt daar tot op heden niet in. In Roemenië is er geen belangstelling om pleegouder te worden…

Kijk vrijdag, zaterdag of zondag naar World’s Untold Stories op CNN: “Romania’s Lost Children”.

http://edition.cnn.com/CNNI/Programs/untoldstories/blog/

Wonen in een krot – deel 2

Toen ik informatie uit Ethiopië ontving voor Adopt a Granny, kon ik niet geloven dat sommige grannies moeten wonen in een huis van 3 vierkante meter. Totdat ik de foto’s zag! Inderdaad, meer dan een krot kun je het niet noemen. Het is haast niet te geloven dat ouderen in deze mensonwaardige omstandigheden moeten leven!

Wonen in een krot

Bijna dagelijks krijgen we gegevens binnen van nieuwe gezinnen die dringend hulp nodig hebben. Zoals dit gezin uit Moldavië. De vader zit in de gevangenis en de moeder staat alleen voor de opvoeding van haar vier kinderen.

Het huis verkeert in slechte staat: de raamkozijnen zijn afgedicht met plastic. Het enige vaste inkomen is de kindertoeslag van 15 euro per maand. Verder doet de moeder seizoenswerk in de landbouw.

Gelukkig is voor hen een sponsor gevonden via het Family Care project. Een grote bemoediging voor dit gezin!

Het dagelijkse leven in Kenia – deel 5

Hier een filmpje van het meisje Mutheu Peter. Zij staat alleen voor de opvoeding van haar broertje, omdat de ouders zijn overleden. Een situatie die helaas heel veel voorkomt in Kenia. Dorcas zoekt een sponsor voor Mutheu.

Granny helpt granny

Zaterdag 23 juni heb ik (82 jaar) in Oudesluis bij de camping van onze jongste zoon een kraam gehad op de Huis en Tuinmarkt. Hierop had ik allerlei gehandwerkte spulletjes uitgestald en verkocht. Met een collage van allerlei knipsels uit “Dorcas Hulp” heb ik het goede doel “Adopt a Granny nu ook in Albanië” gepropagandeerd, met als resultaat de opbrengst € 170,65. Een heleboel mensen hadden wel eens van dat doel gehoord (TV o.a.). Sommigen kenden het heel goed, anderen weer helemaal niet.

Gods zegen op uw goede werk toegewenst, met vriendelijke groet,
Mw. Dasselaar.

Jongeren helpen grannies in Moldavië

Vandaag is een groep jongeren uit Brakel vertrokken naar Moldavië. Daar gaan ze zestien dagen lang bouwen, schoonmaken en voedsel- en kledingpakketten uitdelen. De meeste tijd zal gaan zitten in het ondersteunen van de renovatiewerkzaamheden aan het opleidingscentrum voor jongeren in Floresti.

Daarnaast gaan ze als ondersteuning van het Adopt a Granny-project schoonmaken en klussen in de huisjes van de ouderen en delen ze aan deze mensen voedsel en kleding uit.

Check de verhalen op: http://www.hervormdbrakel.nl/joomla

Concert voor gesponsorde gezinnen

Het is nog niet zo lang geleden dat er een Family Care project in Lutsk, Oekraïne van start is gegaan. Inmiddels worden er 70 gezinnen gesponsord.

De lokale partner heeft onlangs een concert georganiseerd, in samenwerking met het evangelisatieteam van de kerk. Er was een tent gehuurd en er waren maar liefst 10 optredens! Er werd gepreekt en er werden getuigenissen gegeven. Ook werden er cassettebandjes en CD’s uitgedeeld.

De kinderen van de zondagsschool deden ook mee: ze zongen liedjes, deden toneelstukjes en er werden allerlei leuke spelletjes gedaan.

Iedereen was erg enthousiast over deze bijeenkomst! Het was voor de gezinnen een mooie, ontspannen gelegendheid om elkaar beter te leren kennen.