Situatie staatsweeshuizen Oekraïne schrijnend

In Oost-Europa is geen groep die zich in zo’n afschuwelijke situatie bevindt als de kinderen die in de staatsweeshuizen van Oekraïne verblijven. Voor een deel zijn het wezen, voor een deel ‘sociale wezen’ die bij hun geboorte door hun moeder in de steek zijn gelaten of die wegens ernstige agressie en alcoholisme niet thuis kunnen wonen.

In de weeshuizen verkeren ze in een hel. Ze zitten er opgesloten, ‘verzorgd’ door het slechtst denkbare personeel: vanwege de minimale salarissen werken er alleen mensen die nergens anders kunnen werken. De kinderen groeien op in een sfeer van volkomen liefdeloosheid, mishandeling en misbruik. Voorbeeld: toen één van de kinderen een pen had gestolen, moest de hele klas de kleren uitdoen en lange tijd in ondergoed naast hun stoel staan. Ander voorbeeld: een meisje wordt zwanger gemaakt door een staflid, maar krijgt zelf de schuld. De kinderen worden door de staf ‘debielen’ genoemd en zo behandeld. Niet alleen gebeuren dat soort dingen, maar de kinderen zijn het zo gewend dat ze het volkomen normaal vinden. Niet moeilijk voor te stellen dat hun persoonlijkheid zwaar beschadigd is.

Rond hun 17e moeten ze het weeshuis verlaten, maar omdat ze vaak geen identiteitspapieren hebben kunnen ze nergens terecht en belanden velen in prostitutie of criminaliteit.

Hoewel deze kinderen in theorie rechten hebben, heeft de overheid zich nooit om hen bekommerd. Enkele christelijke organisaties zijn echter wel begonnen om de overheid aan te spreken op haar verantwoordelijkheid, en om de kinderen tijdens en na hun verblijf in het weeshuis te begeleiden.